25 Ιαν 2010

* Η ΚΟΛΑΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΙΚΟΥΣ...


Ητανε μια φορα δυο φιλοι,ενας Ιερεας και ενας λαικος.
Κανανε πολυ παρεα αυτοι οι δυο τους,πινανε και κανενα ποτηρακι οπως θα λεγαμε οταν βρισκοταν μαζι.
Αλλα να που ηρθε η μερα και πεθανε ο παπας πρωτος.
Τον θαψανε με τιμες,με δοξα στην Εκκλησια,ειπανε το ''αιωνια σου η μνημη'',αλλοι κλαιγανε,αλλοι θρηνουσανε,η παπαδια απο την αλλη,ε αιωνια του η μνημη...
Μετα απο λιγο καιρο πεθανε και ο φιλος του, ο λαικος
Παει και αυτος, τον θαψανε,τον κλαψανε,του ειπαν το ''αιωνια σου η μνημη'',παει και αυτος εταφη.

Βρισκεται τωρα ο λαικος μεσα στην κολαση,μεσα στην φωτια,και ξαφνικα ...
αισθανετε κατι στα ποδια του,κατι στις πατουσες του.
Τι συμβαινει,τι συμβαινει...κοιταει ...πω πω...τι βλεπει?

-Παπα,βρε παπα,παταω πανω στο κεφαλι σου?
Στην κολαση εισαι και εσυ?
Ο φιλος μου, που κηρυτες,που μιλαγες,που ελεγες χιλια δυο,εγω παταω πανω στο κεφαλι σου?

Ο φιλος του ο παπας ηταν απο κατω,του παταγε πανω στο κεφαλι του φιλου του  του παπα.
Και του λεει και ο παπας...
-Σουτττττττττ,σωπα....
Γιατι? του λεει, Μα γιατι?
-Διοτι εγω παταω στο κεφαλι του δεσποτη που με χειροτονισε!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εσεις τι λετε?